اورتودنسی

براکت: براکت ارتودنسی طراحی های مختلف دارد اما سیستم عملکرد همه آن ها به یک صورت است. در سیستم براکت، نگین های براکت که به دندانها چسبانده می شوند نقش دستگیره را ایفا می کنند و سیم ارتودنسی این دستگیره ها را گرفته و دندانها را می کشد. انواع مختلف براکت عبارتند از براکت فلزی، براکت سرامیکی، براکت پشت دندانی یا لینگوال.

 الاینر شفاف یا اینویزیلاین: وظیفه این وسیله ارتودنسی مشابه براکت است یعنی دندان‌ها را به جایگاه بهتری هدایت می کند اما در آن از هیچ قطعه فلزی استفاده نشده و تنها از پلاستیک شفاف ساخته شده است تا در دهان نامرئی باشد.

هدگیر: هدگیر ارتودنسی که بیشتر در گذشته رایج بوده است، وسیله ای است که بر روی سر قرار می‌گیرد و از جلو به حلقه فلزی که دور دندان آسیاب انداخته شده است و یا به بخشی از براکت متصل می شود. هدگیر خود انواع مختلف دارد که هر کدام برای حل مشکل ارتودنسی خاصی استفاده می شوند.

بایت پلیت: این وسیله ارتودنسی برای اصلاح مشکل اوربایت استفاده می‌شود. به این صورت که اجازه نمی دهد فک بالا هنگام بسته شدن دهان بیش از حد پایین بیاید.

ورسس و الاستیک:  فنر فورسس یا فورسوز فنر فلزی است که به براکت دندان های آسیاب بالا و دندان های جلویی پایین وصل می شود تا موقعیت این دندانها نسبت به هم را اصلاح کند. الاستیک حلقه کشی است که همانند فنر فورسس برای اصلاح موقعیت دندان های بالا به دندان های پایین استفاده می شود.

هربست: این وسیله در دوران رشد اسکلتی در کودکان و نوجوانان استفاده می‌شود و به همراستایی و اصلاح تناسب بین دندان ها و فکهای بالا و پایین کمک می کند. به این ترتیب که رشد فک پایین را افزایش می‌دهد و جلوی رشد فک بالا را میگیرد تا مشکل جلوزدگی فک بالا اصلاح شود.

پهن کننده کام: پهن کننده کام که به آن وسیع کننده کام هم می‌گویند وسیله‌ ای برای پهنتر کردن سقف دهان در سن رشد است تا فضای بیشتری در قوس دندانی ایجاد شود و مشکل تنگی کام برطرف شود.

نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر: این وسیله ارتودنسی پس از درآوردن براکت استفاده می شود تا دندان ها در جایگاه جدید خود تثبیت شوند و به موقعیت قبل برنگردند.

فضا ساز یا جدا کننده ارتودنسی (Separator): این وسیله ساده در واقع یک قطعه پلاستیکی یا فلزی کوچک است که بین دو دندان آسیابی که تنگاتنگ یکدیگر قرار گرفته اند، گذاشته می‌شود تا کمی بین آنها فاصله ایجاد کند. هدف از ایجاد فاصله این است که بتوان حلقه فلزی لازم برای سیستم براکت را دور دندان آسیاب انداخت.

فضا نگهدار: این وسیله ارتودنسی که انواع گوناگون دارد برای حفظ طول قوس دندانی پس از افتادن دندان شیری استفاده می‌شود تا جای کافی برای بیرون زدن دندان دائمی باقی بماند.